The way it is

Mijn ouwe heer heeft 40 jaar bij de belastingdienst gewerkt. Hij “deed zaken” met alle multinationals. Regel 1: laat je never ever fêteren. Dat begrijpen ze bij de NZa dus niet. Er mag wel een parlementaire enquête komen naar alle geldstromen en overige malversaties bij deze “onafhankelijke autoriteit”.

Ondertussen gaat hier het leven verder. Ook na je 50e. Mijn lieftallige dames hadden een groot spandoek en dito Abraham op zaterdagavond in de voortuin geplaatst. En dit vervolgens maandag bij de apotheek neergezet. Je moet het maar gewoon ondergaan. Midlife…maar no crisis.

De eerste terhandstelling blijft hiero de gemoederen bezig houden. Uit de grond van haar hart meldde een cliënte: nou, dan krijgen jullie ook weinig betaald. Een ander, woonachtig in een enorme villa vond onze 2e apotheker achterbaks en asociaal vanwege diezelfde ETG-declaratie. Hij ging voortaan wel naar een andere apotheek. Wij wensen hem veel eerste uitgiftes toe.
In de categorie zorg maakten wij weer het een en ander mee met diverse polikliniekapotheken. Terminale patiënte uit Den Haag komt hier bij haar zus inwonen. De polikliniekapotheek aldaar kan de oncolytica echt niet in Laren laten bezorgen. Of ik het wil regelen met de polikliniekapotheek hier. Neen hoor, kunnen wij niet aan beginnen zeggen ze daar. Is geen budget voor en ook geen procedure. Het enige wat hielp was duidelijke taal om iets voor die patiënt te regelen. Een andere patiënt wilde zich laten overschrijven van een polikliniekapotheek in Amsterdam naar ons. Neen, dat kan niet, meldden ze. Het enige woord wat ze blijkbaar kennen bij de polikliniekapotheken is njet. Lijken wel Sovjet toestanden. Als de minister zelfs heeft geconstateerd dat bijna 40% van de afgeleverde medicatie niet aan de 1e lijn wordt doorgegeven (lijkt me nog weinig), waarom gebeurt er dan niks? Hoe dom kun je zijn!

Heb je wel eens geprobeerd PuriNethol te bestellen? Importeur, distributeur en groothandel wijzen allemaal naar elkaar. Kastje muur verhaal dus. Als je heel heel boos wordt lukt het je om ergens iets vandaan te toveren. Dan mag je zelf de koerierskosten van 50 piek betalen. Van de zotte. Mijn buurman probeerde het nog bij de ziekenhuisapotheek. Die waren zo handig om de telefoonlijn open te laten staan. Beschamend om te horen wat de ziekenhuisapotheker tegen diens assistente zegt. Ook die verkoopt njet terwijl er wel genoeg is………Het gedoe rondom de gequoteerde geneesmiddelen begint genante vormen aan te nemen.

Door omstandigheden ben ik een rondje baxters gaan bezorgen. Tjongejonge, voordat er eens iemand aan de deur komt, de sleutel gevonden heeft en alle sloten geopend. Ik kan mij de stress van onze bezorgers voorstellen. Misschien toch maar eens overgaan op brievenbusverpakkingen? Wel leuk zijn de reacties: oh komt u zelf, wat vroeg, wat aardig, kom ff binnen (nou dacht ut niet). De allerleukste was dat later een oudere toch wel chique dame van 78 zich verontschuldigend aan de telefoon meldde: ik ken meneer Schneider nu al zo lang en excuses dat ze in haar onderbroek aan de deur was verschenen. Ach.

Waardering voor ons werk is er ook nog wel. Mag ik u even apart spreken, ik heb een groot probleem. Het “mensje” is 87. De pillen waren weg. Gewoon op dus, zo bleek, en niet kwijt. U maakt mij zo gelukkig, u heeft mijn leven gered, mag ik u met 2 handen bedanken. En zo geschiedde. Weer een ander was, op haar 93e verjaardag notabene, achterover gekukeld bij de AH terwijl ze met een kratje bier in de weer was. Een enorm ei op haar hoofd was het gevolg. Ach dacht ze, de apotheek is ff verderop. En ja hoor, de ijszak deed wonderen met dat ei. Toch hadden we ook een heus CVA in de apotheek. Die diagnose hadden 2 van onze dames snel gesteld. Maar je wilt ook niet meemaken dat een patiënt in je armen sterft. De ambulance was er binnen 5 minuten. Met enige restverschijnselen was ze na enkele dagen weer thuis. Inderdaad herseninfarct. In het ziekenhuis was gezegd dat de apotheek haar redding was geweest. Het zal niet de eerste keer zijn denk ik dan. Het doosje Merci en de bloemen die we kregen waren welgemeend.

De zomer breekt weer aan. We gaan op vakantie, en vergeten de pillen. Geachte collega’s: niet zo lastig zijn en bel de eigen apotheek desnoods op. Nu weer 2 apotheken in Friesland die moeilijk doen tegen onze cliënten over een recept. Doe nou ff normaal man. Ik wil het wel spellen: k l a n t g e r i c h t. Neverending story.

Avicii: Wake me up

Carlo Schneider, 

Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl