Waar is da feestje?

Hier is het feestje. Valt er wat te vieren dan in de apotheek? Ja hoor, doe eens gek. Vorige maand alweer 25 jaar apotheker en net zo lang hier werkzaam. Dan krijg je zelfs de felicitaties van de KNMP-voorzitter, quel honneur. Deze maand hoop ik mijn 50e verjaardag te mogen vieren.

Wij bedachten een weekendbreak Barcelona. Mother of all citytrips. Toe maar, inderdaad, ook in deze tijd. Of je nou vandaag of morgen failliet gaat. Barcelona is een stad waar ik gek op ben. Ooit werd enkele keren een “Dance White Party” bezocht. Een week lang feesten. Je belandde in theaters of sportaccomodaties die waren omgetoverd tot een ware danstempel. We haalden de hele nacht door op cola en water. Pilletjes en andere zooi waren er zeker ook, maar echt niet aan mij besteed. Kende wel alle trucs om de XTC of GHB naar binnen smokkelen. Erg hoor, heel erg. En na de party ging je naar de afterparty. Om vervolgens tegen 7 uur op straat de geur van vers gebakken brood op te snuiven. Heerlijk.

En nu dus met de dames op stap. In het vliegtuig val je dan gelijk op. Een man met meerdere vrouwen in diverse leeftijden. Wat hebben die met elkaar? Bij het verlaten van het toestel wensten de stewardessen de assistentes veel plezier toe. De steward wenste mij sterkte. Hij begreep het!
Op de luchthaven was de geregelde minibus nergens te bekennen. Dan maar iedereen hoppa in een taxi geduwd. Na een opfrisbeurt togen we via een wandelingetje langs de Barcelonese Arc de Triomf naar ons hippe restaurant. Een 5-gangen tapas menu voor slechts 25 piek met o.a. eendenborst en een miniburger met foie schaafsel. Het was echt za-lig. De roseetjes gingen erin als water. Die roze roséfles was ook zo beeldig, de meiden vielen ervoor als een blok. Na de maaltijd liepen we gelukkig nog rechtop richting Ramblas en omstreken om uiteindelijk tegen 0130 in bed te belanden.

Zaterdagochtend. Wie was als laatste aan het ontbijt? Onze 2e (registratie)-apotheker. Ze was ook al als laatste op Schiphol, als laatste omgekleed en als laatste in bed…het feestnummer…En dan hebben ze ’s morgens notabene 1 uur nodig om het haar te doen en “bij te kleuren”. My goodness. Die jeugd van tegenwoordig.
We begonnen maar eens met een stukje cultuur, de Sagrada Familia en het Casa Batllo. Gaudi, Gaudi, en nog meer Gaudi. Na de lunch funshoppen. Yeah!!
Ben je buiten de architectuur aan het fotograferen, je draait je om en iedereen is pleitte. Net op het moment dat ik een noodkreet wilde laten horen via de groepsapp kwam er eentje naar buiten uit een lingeriewinkel. Daar waren ze dus toen iemand bedacht, shit, waar is Carlo. En denk maar niet dat dat hielp. Even later was ik ze weer kwijt toen ze in een tassenwinkel stonden. Heb alle roze en turkooise modellen van Furla, Guess, Prada en whatsoever mogen aanschouwen. Kicken man.
Weet je wat ook zo leuk is als je met vrouwen op stap bent. Ze moeten altijd eerst nog even plassen. En dan nog het liefst met zijn allen tegelijkertijd. Zit je daar in je uppie aan tafel alle tasjes te bewaken. Gezellig. Moet jij niet, vragen ze dan nog. Neen hoor, ik ben niet zo’n zeikerd. Anyway. Vervolgens via de schier oneindige Gracia naar de niet te missen markt aan de Ramblas, de kathedraal werd bezocht en verder naar de placa San Felipe Neri. Voor de liefhebbers van de auteur Zafon. Ondertussen hoogste tijd voor een sangria.

Des avonds waren we getuige van een stukje Catalaanse folklore waar een 5 verdiepingen hoge menselijke toren werd gebouwd. Fantastisch hoe een hummeltje van pakweg vijf jaar zonder enige schroom over de volwassenen naar boven klimt. Vervolgens zong een voluptueuze dame een schitterende aria uit Carmen. Na de heerlijke maaltijd wilde men ergens gaan dansen. Maar waar? Amper 5 minuten verder kwamen op een pleintje met een live-band. Jaren 80 disco. Helemaal mijn ding. Staying alive, Boogie Wonderland etc. 
We swingden in de meute tot middernacht. Nadat de helft naar het hotel was gebracht ging de andere helft terug. Nu hedendaagse muziek, en iedereen was so Happy en nam natuurlijk een Selfie. Zo werd het weer 0130 uur.

Zondagochtend 3 uur lang met een hippe kleurige fiets getoerd door Raval, Eixample, Barceloneta langs het strand en dwars door El Born. Muy bien, de lunch was a la playa, volop zon en 24 graden. Het leven kan zo simpel zijn. Het bordje met chocoladetaart en vanilleijs werd nog net niet afgelikt. Via het strand, nog een laatste stukje Ramblas waren we op tijd bij het hotel. Het uitchecken verliep voorspoedig maar niet heus. Eerst weigerde de apotheekpinpas…daarna was de limiet van mijn creditcard niet hoog genoeg. Gelukkig deed de eigen pinpas het wel. Er bleek vervolgens geen minibus te zijn maar een touringcar op 1 km van het hotel. Wat ik vreesde gebeurde. Scenic drive door de stad. Terwijl we om uiterlijk 18 uur op de aeroporto moesten zijn, waren we nog steeds downtown….Werd ik behoorlijk neurotisch van. Kortom de bagage uit de bus gehaald, taxi’s geregeld en met een rotgang naar de luchthaven waar we nog net op tijd konden inchecken. Het was me het weekendje wel. En maandag togen wij weer fris en fruitig aan het werk. A tribute to 25 years. Ik wens jullie allemaal een gezellige zomer. Let's party. Freddy Mercury e Montserrat Caballé, Righeira, Kaoma Lambada en Las Ketchup.

Carlo Schneider,
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl