Vrouwenpraat

Herken je dat? Heb je dat gevoel als (mannelijke) apotheker ook wel eens? Dat je helemaal gestoord wordt van dat kippenhok in de koffiekamer. Dat je je toevlucht zoekt tot de weldadige rust van je kantoor en de deur dichthoudt. Misschien heeft het ook wel met mijn lagere school te maken.

Inderdaad zat ik op de Sint Jozefschool. De laatste ongemengde klas met 40 jongens. In klas 6 kregen we er 2 meiden bij, Brigitte en Caroline. De een blond, mooi en laten we zeggen niet heel intelligent. Maar enfin, ze woonde in een sjieke buurt en ik mocht op haar verjaardagsfeestje komen. De ander was een beetje blond, aardig en super slim. Is nu dr. ir.
Eind van dit jaar heb ik reünie van de middelbare school. Die bestaat 50 jaar. Dan zie ik waarschijnlijke hoe miezerige postuurtjes hangbuiken hebben gekregen, zwarte krullen hebben plaatsgemaakt voor grijze lokken en ideale lijnen zijn verworden tot toeptafeltjes. Zo noemen we dat hier in de apotheek: een achterwerk waar je met gemak met 4 man op kunt toepen.

Terug naar de koffiekamer. Vorige week heb ik me laten gebruiken voor een demonstratie hoe je te ontharen met naaigaren. Die methode werd even gedemonstreerd op mijn onderarm door de nieuwe vrouwelijke 2e apotheker. Ze is nog geen 25 en de rest van de club hier bijna 2 keer zo oud. Dan is de kans groter dat er ergens iets groeit op plaatsen waar je dat niet wil hebben. Toen ik hier net kwam ging het natuurlijk over kinderen, kinderen en kinderen. Je leefde mee met een IVF, wist precies wanneer de eisprong was. Dat ontlokte toen al een van de dames de reactie dat het toch eigenlijk van de gekke was dat ik als werkgever zo ongeveer van iedereen wel kon raden wanneer ze ongesteld waren. Nah ja zeg. Alsof ik me daar mee bezig zou willen houden..

In de loop der jaren hebben we alle diëten voorbij zien komen. Van Montignac tot Sonja Bakker of weet ik veel welke shakes. En dat ik nou kan zeggen dat dat echt vruchten heeft afgeworpen. Neen hoor, het zijn geen dikkertjes hier, maar die paar pondjes die er dan vanaf gingen kon ik er in ieder geval niet aan af zien. Zij wel, en daar ging het natuurlijk om. Er is er hier eentje die echt een wandelende groenten- en fruitmarkt genoemd mag worden. Komkommer, worteltjes, radijs en alle fruitsalades die er bestaan. Dagelijks misselijkmakend gezond. Bestaat er zoiets als een vitamine C-addict? Koekjes eet ze niet, neen, maar als er chocolade is….Nou dan moet ik zorgen dat ik de eerste ben anders kan ik het verder wel vergeten. En we gaan maar door met lijnen.

Nu de jaren gaan tellen komen de gebreken, ook bij mij. Het gespreksonderwerp gaat richting de overgang. Krijgen we dat gezeik. Het is of te warm te koud in de apotheek, hebben ze wellicht stemmingswisselingen waar je dan rekening mee moet houden, worden ze chagrijnig, beslaan de brillenglazen en al dat andere gedoe. Moeten ze vaker naar de kapper want die uitgroei is natuurlijk ook geen gezicht. Links of rechts komen er nu leesbrillies. Bij mezelf moet trouwens de bril af voor de kleine lettertjes. En ons gehoor is ook niet meer wat het geweest is. Pijntje hier, stijve spieren daar. En verder wordt mij gewoon de penopauze aangepraat. Om doodmoe van te worden.

Als het mij allemaal even te veel wordt duik ik of het kantoor in of ga simpelweg de receptenbulk aanschrijven. Dan kom je weer in je element. En als de storm in de koffiekamer geluwd is komt de hele bende als een witte tornado (ja, de meiden zijn hier standaard in het wit) de toko in. Mouwen opstropen, mond houden en werken. Ook al zijn we niet meer de jongsten. Er heerst een goede arbeidsmoraal, hart voor het werk ondanks dat soms eindeloze geouwehoer en geneuzel. Daar kan de jongere generatie, ook de apothekers, nog een puntje aan zuigen. De werkhouding en betrokkenheid is bij hen stukken minder zoals ook wij onlangs hebben mogen ervaren. Mensen met een nine to five mentaliteit en gedrag. Liever lui dan moe.

Gegeven de toename van de pensioenleeftijd is het niet uitgesloten dat we hier straks met een rollator door de apotheek lopen denk ik.

Fine Young Cannibals: She Drives Me Crazy

Carlo Schneider,
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl