Omdenken

Het is de hoogste tijd voor de algehele mobilisatie. Ik roep bij deze de noodtoestand uit in farmaland. Of toch maar niet? Apotheekhoudend Nederland is volledig aan het omdenken geslagen.

Omdenken is populair. Je hoort er niet bij als je het niet doet. Omdenken is het van een andere kant bekijken. Van de nood een deugd maken, niet half leeg maar half vol, van een voldongen feit tot een kans. Dat er mega geneesmiddeltekorten zijn is bekend. Maar dat biedt enorme kansen zo vertellen de apothekers. Nu kunnen ze zich als zorgverlener optimaal profileren. Jaja, in der Beschränkung zeigt sich erst der Meister. Zij lossen dat op. Wir schaffen das. Ze maken eerst een grondige analyse van de patiënt. Vervolgens treden ze in overleg met de voorschrijver wat het beste alternatief is. Zo kan de geneesmiddelgebruiker verder met zijn leven. En als het echt een probleem is dan wordt het even uit het buitenland gehaald. Daar ken je het gewoon kopen. Dat mag van de IGJ. Of soms niet. So what? Doen we gewoon. Het is wat duurder maar de apotheker is gaarne bereid het prijsverschil uit eigen broekzak bij te betalen. Je hoort hem ook niet over de duurdere inkoop en vervolgens nog eens de afstraffing via de LPG. Dan zijn er ook apothekers die de voorraden niet drukken maar hamsteren. Maar ja soms is het een slecht eikeltjesjaar en valt het hamsteren tegen. Hopelijk zijn er volgend jaar meer eikels. De apotheker berust in zijn lot, dat is nou eenmaal bedrijfsrisico. Ze komen niet in actie maar lopen er voor weg. Geen mobilisatie maar deserteren. Omdenken dus. Wegkijken is topsport bedrijven. Verzekeraars kunnen het als de beste, VWS is een goede tweede en de apothekers komen met stip op 3 binnen. Zoals Cruijff al opmerkte: “Je gaat het pas zien als je het doorhebt.”

Aan de balie staan kundige dames. Zij laten zich niet gek maken of omscholen en hebben ook de knop omgezet. Het ziekteverzuim is zienderogen afgenomen, nietwaar? Er zijn communicatiecursussen gevolgd en omgaan met agressietrainingen voorbij gekomen. Al die heethoofden aan de balie kunnen ze wel aan. Iedere dag weer is het op die manier gewoon een feestje om de boel te rustig te houden. Die 40 000 of meer doosjeswisselingen per dag zijn peanuts. Ze nemen alle tijd om de patient te begeleiden in het veranderproces. De meiden houden het hoofd koel en staan nog immer fris en fruitig voor hun klanten klaar.

Meestal regel ik de spulletjes voor mijn ouders in het Limburgse. Soms kan dat niet. Dan doen ze een beroep op een apotheek van die je-weet-wel-club. Nu bleek verband daar 48 uur te duren dus krijgen ze via de thuiszorg een postorderaar aan de deur. Pa is stokdoof, die hoort geen bel. Gelukkig ma wel. Die apotheek is ook net verplaatst en dat is een tering eind lopen. Dus ging ma haar licht opsteken bij een apotheek van die andere grote keten. Ze kwam van een koude kermis thuis. Wat een bedoening. Staan 2 mevrouwen aan de balie, verder zie je niemand. Kom je met je receptje, sta je eerst een eeuwigheid te wachten en daarna hoor je dat je ook daar 2 dagen later terug kunt komen. Zo werken ze nou eenmaal. Ma moet leren omdenken. De apotheek doet ook aan gezondheid tegenwoordig. We moeten ons meer gaan bezig houden met lifestylebegeleiding. De gezondheidsapotheek wordt dan ook een nieuw begrip. We houden de mensen graag langer thuis, dus fit en in beweging. Die oudjes moeten achter de geraniums vandaan. Komt u over 2 dagen maar eens terug mevrouw. Dat is veel beter voor uw algehele conditie.
Volgens ma zijn ze in Limburg echt achterlijk -). Wij leveren in Laren immers alles en je krijgt het meteen mee. Ma kiest altijd voor zoonlief, dat begrijpt u wel.
Het gaat helemaal niet om ma, lees de klant, maar om het verdienmodel van de apotheek. Die is beursgenoteerd en money rules. Het is veel goedkoper en efficiënter om alles en iedereen zoveel mogelijk buiten de deur te houden. Personeel, patienten en voorraad. Door de lage rente en de lage geneesmiddelkosten kun je beter niet zoveel op voorraad hebben toch? Het is veel beter en goedkoper om iedere dag talloze vrachtwagens met voorverpakte medicijnen de weg op en in de file te sturen. Dat heet duurzaam ondernemen ma. Daarom is de KNMP ook lid geworden van de Green Deal club.

Heb nog geprobeerd medicatieveiligheid en geneesmiddeltekorten bij een grote landelijke KNMP bijeenkomst op de agenda te krijgen. De agenda zat vol en zaken als Langer Thuis en een bestuurderstraining zijn op dit moment echt belangrijker. Allemaal kwestie van prioriteiten Carlootje, zeker die bestuurderstraining. Dat begrijp ik volkomen. Omdenken omdenken. Maar niet zoals het is bedoeld.
Inmiddels weten we dat er 25 miljoen beschikbaar komt terwijl we 1 miljard aan generiek inkopen per jaar. Omdenken, ombuigen, omdraaien, omwentelen, omvallen, omschakelen, omschieten, omknellen, omvergooien, omlullen. Weet het niet meer. Ergens mis ik de crux van VWS. De IGJ moet via een beleidsregel gaan handhaven. Wie gaan ze wanneer, waarom en waarmee op het strafbankje roepen? Het was niks, het is niks en het wordt niks. Maak me gek dat het wel zo is.

Verder wil ik u laten weten dat wij slechts een flut B-apotheekje zijn. Althans volgens CZ en VGZ. B is de op 1 na laagste categorie. Volgens onze cliënten zijn wij echter al jaren een toppertje. It is all about money, dat begrijpt u wel. Carlo is nog druk aan het leren in dat omdenkproces. Het benchmarken levert ons echt totaal geen zinnige info op. Dat geldt voor bijna alle administratieve taken in de apotheek. Ik moet anderen bezig houden dat ze zich lekker belangrijk voelen. Zolang de apotheekscore bij de verzekeraars omgekeerd evenredig is met de klantwaardering tel ik mijn zegeningen. Ben trouwens thuis aan het oefenen om op mijn kop te gaan staan. Misschien lukt het omdenken dan beter. Moet u ook eens doen.

I rest my case. Of toch maar niet? Johannes Brahms: Guten Abend, Gute Nacht 

De happy activist, tot in de pruimentijd.

Carlo Schneider
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl