Oh happy day

Het zijn echt niet de k-dagen in de apotheek die er toe doen maar de positieve dingen die het leuk maken. Bijvoorbeeld een oh zo dankbare klant omdat ik ff doktertje heb gespeeld….

Jaja, je mag niet doktertje spelen maar dat deed ik vroeger ook al met de buurmeisjes. Allemaal heel onschuldig. Zo lang je de grenzen maar in de gaten houdt. En met de buurmeisjes zat ik ook in het zwembadje in de tuin, of in de tent of op de vliegende hollander. Anyway. Patiënte met zeldzame vorm van kanker had allemaal blaasjes in de mond. Als diagnose werd schimmelinfectie vastgesteld in het ziekenhuis. Er hadden al 3 verschillende specialismen naar gekeken maar niemand wist het eigenlijk. Trisporal drank erin en die werd opgehaald in de polikliniekapotheek. Daar vonden ze dat de eigen apotheek maar tekst en uitleg moest geven over interacties met haar overige medicatie. Logisch toch?
Ze durfde het spul niet in te nemen, twijfelde aan de diagnose en ik kreeg via de mail een foto van haar mond. Schimmel? Mwah. Ik vraag of ze ook uitslag heeft op haar handen of voeten. Ja verdomd zegt ze, daar heb ik ook van de plekjes. Daar heeft nog niemand naar gevraagd. Ik dacht aan hand-, mond- voetziekte. Komt weinig voor maar toch. Kijk maar ff 1 of 2 dagen aan, gaat meestal vanzelf over. Anders toch die Trisporal. Ze meldde zich vervolgens bij de huisarts terwijl de klachten al aan het verdwijnen waren. Yes, ik had gelijk, en een klant erbij die mij de hemel in prees. Zelfs schoonmama kwam nog ff langs om persoonlijk te bedanken.

Zorginhoudelijk doen we verder ook ons best met de NOAC’s. We kijken naar de nierfunctie bij iedere verstrekking want daar wordt niet op bewaakt…MFB maken schijnt eeuwen te duren……en we zijn ook eens naar het lichaamsgewicht gaan kijken. Dat was schrikken. In 1 week tijd 5 keer diverse cardiologen gebeld om een dosering te verlagen. Allemaal foutje bedankt en de klantjes zijn natuurlijk zeer dankbaar dat ze dankzij ons niet doodgebloed zijn. Je moet het natuurlijk wel even onder de aandacht brengen -).

Tijdens het nuttigen van een bammetje tussen de middag stormt een assistente mijn kantoor in. Heb je ff tijd om iemand naar de spoedeisende hulp te brengen? Een onbekende meneer was tijdens het leggen van een tapijt uitgeschoten met een stanleymes. De hand bloedde onvoorstelbaar. Leek wel slagaderlijke bloeding. Heel logisch om dan naar de apotheek te rennen. In Laren tenminste wel. Twee theedoeken extra eromheen gewikkeld en stevig aangetrokken. Hup in mijn auto. Wit lederen bekleding. Fijn idee, heb ik weer. De SEH is 1,5 km verderop. Stoplicht 1 zat mee en stoplicht 2 gewoon door rood gereden bij het ziekenhuis. Twee weken later kregen zowel de kordate assistente als ik een fles wijn. Het handje zag er keurig uit. Weer iemand blij gemaakt. Enkele dagen later zat een andere heer in de spreekkamer. Hij verging bijna huilend van de buikpijn. Een aanbod hem naar de SEH te rijden sloeg hij af, dat kon ie zelf wel.... Een geperforeerde darm bleek de boosdoener. Toch kwam hij na zijn ontslag melden dat hij erkentelijk was voor de dienstverlening.
Wat doe je als je 98 bent en de dokter is met vakantie. Mevrouw gaat dan naar de apotheek omdat ik de instant huisarts ben en zij daar een heilig vertrouwen in heeft. Die mensen zijn er echt. Ze ziet er uit om door een ringetje te halen. Je helpt haar maar ff de kniekousjes omlaag te doen, je stelt de diagnose, oeps alweer, je stelt haar gerust en ze kan weer lekker ergens met een vriendin gaan lunchen. Zo doen we dat hier. 
En als je 97 bent, andere klant dus, laat je gewoon de permanente lipline bijwerken. Dan bel je de apotheker of die ff een kuurtje Zovirax wil regelen zodat het herpesvirus niet geactiveerd wordt. De apotheker regelt dat vervolgens met de huisarts. Appeltje eitje.

Of wat dacht je van de volgende. Je neemt de telefoon op en aan de andere kant hoor je met een enorme basstem: meneer Schneider hoe maakt u het, ik leef helemaal op als ik uw stem hoor. Lag daarna nog net niet stuiptrekkend op de grond.
Wij hebben natuurlijk ook lieve jongens als klant. Laatst kregen we zomaar een taart. Waarom? Omdat ie altijd zo gezellig door de meiden hier te woord werd gestaan. Hij gebruikt alleen een oogdruppeltje…Een ander komt speciaal uit Hilversum voor een tube tandpasta van een merk dat blijkbaar nergens anders verkocht wordt. Komt ie weer in zijn Porsche cabrio die pontificaal en illegaal op de stoep wordt geparkeerd. Maar ach, van een sportauto meer of minder kijken we hier niet meer op. 
Begrijp je nu waarom Laren zo leuk is,
we echt niet alleen klagen en dat er genoeg dingen zijn die ons werk enerverend houden.

Een zomerhit uit 1982 toen ik met mijn broertje na het eindexamen naar lloret de Mar ging...

Carlo Schneider,
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl