Minder, minder

Neeheee. Dit wordt geen steunbetuiging aan Geert W. Het is simpelweg een statement waar de focus in de gezondheidszorg ligt. Het mag niks kosten en dan willen we ook nog de beste kwaliteit, de hoogste efficiëntiegraad en dat met zo min mogelijk personeel. Gaat dat allemaal samen?

Ons ben zunig en overdaad schaadt zijn geen onbekende uitingen in ons behoudende landje. Zorgverzekeraars gaan voor een dubbeltje op de 1e rang. We leggen gewoon her en der een dictaatje op en dan is het slikken of stikken. In farmaland is dat dan tekenen bij het kruisje. Dus afknijpen die handel, wurgkoordje om en we gaan door totdat ze er bij neer vallen. De marktmacht van de verzekeraars is echt niet te groot is ondanks gebleken. En toch graag minder, minder. De Menz mag best wat verder reizen naar zijn of haar apotheek. Komt daarmee de bereikbaarheid in het geding en wordt de kwaliteit beter? Dat je dan de halve stad door moet, who cares. Lekker gezond toch in filestad nummer 1. In het Drentse land willen ze juist niet reizen en maken ze zich druk over de apotheekhoudende huisarts; 4,5 km reizen is te ver op het platteland. Dat zal sneller gaat dan 2 km door Den Haag. Hoeveel apotheekhoudende huisartsen zal Edith S. nog gedogen? Minder, minder.

De inkoper van Z&Z ergert zich net als zijn verzekerde aan de enorme wachttijden in de apotheek. Drie kwartier wachten op de dokter of de tandarts is geen issue, wel wachten op je pillen. Zeg het maar. Ligt dat aan de apotheker, de arts of de zorgverzekeraar. Of alles tesamen? En dan moet je vervolgens in de apotheek nog een verplicht verhaaltje aanhoren enerzijds, verneem je dat je dat wat anders krijgt dan je met de dokter had afgesproken omdat het bewuste pilleke niet leverbaar is danwel niet preferent. Ik zou er ook chagrijnig van worden. Vorige week werd ik bijna over de balie getrokken omdat onze paracetamol niet zou werken en die van het Kruidvat wel...Hoe vaak wil je al dat gedoe nog meemaken aan de balie. Het antwoord is duidelijk: minder, minder. 

Bent u ondertussen al gewend aan de codes B1 tm B4, staan de gebruiken van de verbandmiddelen erop? Heb je ook al de standaardrecepten gezien met 200 gazen, 50 schuimverbanden, gefingeerde gebruiken. Men doet maar wat omdat er geen flauw benul is van de wond omdat de wondverpleegkundige die bekeken heeft, er geen idee bestaat heeft wat voor verband het is, laat staan wat het kost. En de apotheker knipt naar believen het recept in stukkies, knalt er desgewenst na weer een telefoontje een B4-tje tegenaan. Hoeveel van die ongein wenst de praktijkassistente nog tegen te komen. Minder, minder. De administratieve lasten komen keihard terug bij de huisarts. Niks minder, minder.

De innoverende farma industrie komt met nieuwe peperdure, soms levensreddende, soms levensverlengende medicatie. Hebben willen we dat maar wel tegen een betaalbare prijs. Waar ligt de grens? Gaan we allemaal biosimilars maken? De minister moet dan maar bepalen wat het mag kosten. No cure no pay, is dat de oplossing? Reken maar van niet. Ondertussen gaat Edith S. lekker dealen onder couvert met diezelfde farma industrie. Achterkamertjesgebeuren maar uiteindelijk betaalt de patiënt in de 1e lijn wel de volle mep. De samenleving mag ook gehoord worden en een stem hebben. Transparante overheid? No way. Het standpunt van Edith S. is in alle opzichten duidelijk: minder, minder.

Vele doorgeleverde bereidingen werden vorig jaar opeens niet meer vergoed. Niet bewezen effectief, niet rationeel, te duur. Een enkel preparaat is nu weer terug van weggeweest. Goedkope doorgeleverde bereidingen worden van de markt gedrukt door een merkgeneesmiddel dat vele malen duurder is. En nu wordt de bereiding zogenaamd gedoogd. Wat een onzin. De bereiding is gewoon een beschikbaar geneesmiddel. Niet minder effectief. Hoeveel van die ongein gaan we nog meemaken? Minder, minder. Het gezeik en gedoe over zaken waar de apotheekmedewerker geen invloed op heeft is niet afgenomen. Minder vragen over de rekeningen maar veel en veel meer gedoe over niet leverbare medicatie. Uit alle uithoeken wordt er gebeld, heeft u nog dit of heeft u nog dat? Is het je trouwens ook opgevallen dat vele duurdere middelen zoals de NOAC’s of de HIV medicatie vrijwel standaard aan het eind van de maand niet meer leverbaar zijn? Je reinste koehandel. En ondertussen drukken de ketens en de formules er nog enorme lijsten met moetjes doorheen. Weer een overspannen jonge apotheker erbij. De VJA voorman roept dat we de toegevoegde waarde van de apotheker in de komende 30-40 jaar vol vuur moeten uitdragen. Meer, meer van dat enthousiasme. Zal ik het ooit meemaken? 

Alles moet minder, ook zinloos geweld. Het roer moet om. Omdenken is van alle tijden. Laat je daarom eens meeslepen door deze song uit 1970, Melanie: Lay Down 

Carlo Schneider,
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl