Mediacircus

Verbazingwekkend al die media aandacht op 1 mei. Uit alle hoeken en gaten kwamen ze tevoorschijn. Om eerlijk te zijn, ik begrijp het nog steeds niet.

We hebben in het Gooi 2 advertorials geplaatst in het regionale dagblad op de 2 dagen voor de actie. Je hoopt natuurlijk dat het verder ergens wordt opgepikt maar dit? Er is geen enkel persbericht de deur uit gegaan. Apothekers staken niet. Niet patiëntvriendelijk, pffffff, het zou wat. Als je dat wel doet heb je dus wat uit te leggen. Dat hebben we gedaan en geweten. Had mij al voorgenomen met campingtafeltje voor de deur te posten en patiënten op te vangen. Met media had ik niet eens rekening gehouden. Al voor half negen hing het ANP aan de lijn. Als eerste. Zag 070 en met een kwinkslag nam ik de telefoon op. Dacht dat het de KNMP was…..Oeps. Dat wordt ff een serieus interview. De collega in Hilversum had haar eerste interview overigens al om 7 uur. Daarna volgden daar nog eens meerdere TV-ploegen en de nodige hoeveelheid schrijvende pers. Jammer dat de uitnodiging van Jeroen Pauw uiteindelijk toch geen doorgang heeft gevonden. Het zegt genoeg over de attentiewaarde.

1 mei was niet voor niets gekozen. Dag van de arbeid, de symboliek. De helft van de huisartsenpraktijken is toch dicht, de helft van het volk is met vakantie dus de patiëntentoeloop zou wel meevallen, ook al omdat het natuurlijk 2 keer in de krant stond.  Nadat ik om 9 uur goed en wel voor de deur geïnstalleerd was, retekoud trouwens, staat opeens iemand met een fototoestel voor je neus. Plus een schrijfblokje. Toen een klant. Die stond er volledig achter al had hij zelf nergens last van maar zijn vrouw des te meer. Vervolgens de radio/tv met camera. Getsie. Zat ik helemaal niet op te wachten. Hoef echt niet met mijn snufferd op de televisie. Prompt kwam een assistente met de telefoon naar buiten. Landelijk dagblad, of ze langs konden komen. De rest van de dag word je volledig geleefd en het gaat als een roes. De ene landelijke krant na de ander, dan duiken de fotografen op van diezelfde kranten. Ondertussen het ene interview na het ander. Herhalen van de boodschap. Herhalen. Herhalen. Heb heul heul lang geleden nog eens een mediatraining gehad van de KNMP. Als PR-coördinator van de regio. Makkelijk was het niet met een zwaargewicht als Ton Elias. Alle maar dan ook echt alle patiënten hadden volledig begrip. Natuurlijk waren er een aantal voor wie het vervelend was. Vaccin halen dat meteen geprikt zou worden of ze kwamen uit omliggende gemeenten. Jaja, ze zijn trouw aan ons. Die handvol is gewoon achterom gestuurd.

Opvallend overigens dat de journalisten allemaal keurig hun beurt afwachtten, hoe lang het ook duurde. Iedereen had tijd en nam de tijd. Je wil niet weten hoeveel foto’s sommigen hebben geschoten, 100? FF zo staan, niet lachen, wel lachen, vuist op tafel, serieus kijken. Man man, doe normaal. Diezelfde avond deed ik na een laatste radio-interview om 20 uur nog even een bezorging bij een tehuis. Buiten stonden 2 voor mij onbekende verpleegkundigen. Zag ik u net op TV? Nee hè, dacht ik….nu al herkend.

De huisartsen waren positief, de regionale voorzitter stuurde nog een extra mail om een hart onder de riem te steken. En dan de dag danwel dagen erna. Het is heel raar om je naam of foto overal tegen te komen. De foto in de Volkskrant zorgde voor opmerkingen over mijn schoenen. Hugo de Jonge deel 2, maar wel ietsje minder extravaganza. Geinig maar veelzeggend was een cartoon van een assistente met een integraalhelm. Los daarvan. Vele regionale kranten hebben een collega in de betreffende regio gebeld. Als je dan verhalen ziet over bedreigingen met boksbeugels, messen of wekelijkse apotheekuitzettingen of dagelijkse schreeuwpartijen is het toch wel verbazingwekkend dat dit allemaal maar getolereerd werd. Verder de berichten en interviews met assistentes die het voor gezien hielden. Dat het dan zoveel moeite moet kosten om mensen in beweging te krijgen. Dan zijn er die verdomde apotheekketens die verordonneren niet mee te doen. Ieder zijn mening maar laat de mensen die in de klei staan dat lekker zelf bepalen.

Het fijne van de dag was ook de ervaring des middags. De journalisten en fotografen willen je aan het werk zien. Wat is er dan geiler dat je 3 klanten achter elkaar te woord staat die 1 of zelfs 3 merkwisselingen voor hun neus krijgen. Ze hebben het lachend geaccepteerd. Eigenlijk durfde ik ook niet meer zo goed de straat op. Wat zullen de klanten denken als ze me zien. Soms voelde ze je kijken. Een andere keer aangesproken of ze komen spontaan naar binnen: goede actie hoor. Belangrijk dat dit een keer naar zo duidelijk naar buiten is gebracht. Iedereen doet echt lief. We kregen een aantal taarten, bonbons en andere zaken. Klanten verwijzen met een grapje naar de DOESLIEF campagne maar het heeft zeker impact gehad.

Ergerniswekkend was de reactie van de snotneusvoorlichter van ZN. Voorspelbaar maar daarom niet minder van de zotte. VWS hield maar even zijn mond. Allemaal politieke spelletjes. Een klant zei eerder deze week, ben blij dat ik naar u geluisterd heb. Binnen 1 week was ik van de klachten af. Laten we hopen dat ZN en VWS alle kranten hebben gelezen en dat de boodschap is doorgedrongen. We zijn er nog niet, maar we laten het er nu ook niet meer bij zitten! Overwaaien, no way! 

In de herhaling. Disturbed; Sound of Silence. Never never never again. Fools said I, you do not know, silence like a cancer grows!

Carlo Schneider
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl