Loze beloftes

De verkiezingen liggen al geruime tijd achter ons. Je wordt gepaaid met de belofte dat er iets in positieve zin aan het eigen risico wordt gedaan. And see what’s happening zes maanden later.

Het eigen risico gaat omhoog in plaats van omlaag. En zo niet dan toch in ieder geval de premie. Of dan toch ook niet? Zijn we er met zijn allen ingetrapt of laat DSW het wonder geschieden. Worden er politieke consequenties getrokken? Worden nu eindelijk echte keuzes gemaakt over de zorgkosten? Neen natuurlijk niet, dat durft niemand aan. De politiek heeft geen grip op de zorgverzekeraars en die hebben geen grip op elkaar.

In mei is een werkgroep in het leven geroepen om iets aan geneesmiddeltekorten te doen. We zijn 5 maanden verder. De tekorten zijn inmiddels met 20% toegenomen en de grens van 1000 zijn we voorbij gestreefd. Situatie is onacceptabel. Worden er ergens consequenties getrokken? Neen ook hier niet. Iedereen blijft op zijn post, zwetst een eind in de ruimte en de zorgverleners en patiënten zitten met de ellende.

Mogelijk zit u onderuitgezakt in het Beatrixtheater te luisteren naar wat onze voorzitter te melden heeft. Zal wel niet veel bijzonders zijn wat er uit de koker van de KNMP komt waar ik als apotheker-zorgverlener ook maar iets aan heb. Weer 20 icoontjes voor laaggeletterden. Hoeveel apotheken doen daar wat mee? Mij zult u in de zaal niet aantreffen. Ik laat het geheel aan mij voorbijgaan. U voelt um wellicht aankomen maar ben een beetje klaar met die club. En dat komt niet uit de lucht vallen. Wij gaan hier gewoon onze eigen weg. We doen ons ding en geloof het of niet, maar ik heb wel lol in mijn werk. Maakt het wat uit of er een KNMP is ja of nee. Weet niet, kan niet zien wat er achter de schermen gebeurd maar ben steeds minder overtuigd van de toegevoegde waarde.
Hilarisch is in ieder geval dat de KNMP op longlist stond van de genomineerden op voor de Meester Kackadorisprijs 2017 van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Apothekers en voorschrijvers zijn natuurlijk eigenlijk gewoon illusionisten. Net als politici en verzekeraars…. Wie houdt wie voor de gek?

Vizier op de nier? Ja ja, alle dialysepatiënten worden ingepikt door de polikliniekapotheken. Gevalletjes van gedwongen winkelnering. En wij mogen de rommel opruimen. Als je poortwachter wil zijn moet je eerst zorgen dat de ICT-infrastructuur op orde is. Waar is de toestemmingsknop labwaarden? Waarom is er geen “LSP” – labwaarden? Verplicht ieder lab daar aan te leveren zowel privaat als ziekenhuis, voorkom dat in de grensstreken analyses in Duitsland worden gedaan. Waarom moet ik als apotheker betalen voor het binnenhalen van de labwaarden? Zorg dat ik een piep-signaal krijg als bewaking echt relevant is en niet omdat een cliënt toevallig boven de 70 is. En ook geen piep als de nierfunctie weliswaar onder de 60 is maar geen actie noodzakelijk. Wil je kwaliteit kunnen leveren of garanderen moet nog heul veul gebeuren. En zo is er nog veel meer ICT te doen: indicatie op recept. Het is bij de HIS-sen nog steeds niet dwingend, het wordt in de AIS-sen evenmin automatisch ingelezen.

Deze maand begint het contracteercircus weer. Dan is het toch altijd weer leuk te zien hoeveel waarde een verzekeraar als VGZ hecht aan kwaliteit en klantwaardering. De bijdrage aan de hoogte van de apotheekvergoeding hiervoor is 20%. De overige 80% worden bepaald door geld, lees hoe duur je patiënten zijn. Alsof je die als apotheker aan touwtje hebt. Schadelast telt, kwaliteit boeit niet en mag niks kosten. Er is al genoeg te doen over marktmacht van de verzekeraars. Je gelooft het pas als je in buitenland woont.
En als je mij niet gelooft inzake onze klanttevredenheid. Ons team scoorde wederom een vette 9,2. Als blijk van waardering leverde dat een grote zak Saksische leverworsten op van een voormalig slager. Wie doet ons dat na?

Toontje lager: zo veel te doen.

Carlo Schneider,
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl