Hopeloos

Ben er een beetje klaar mee. Heb eens geturfd de laatste 2 weken hoe vaak het door ons gewenste product niet geleverd kan worden. Keertje of 15 per dag, bijna 4000 keer per jaar. 8 miljoen keer per jaar in Nederland nee verkopen.

We zijn echt een derde wereld land geworden. Aan wie ligt dat nou? Is het bij onze groothandel een logistieke puinhoop, bij de fabrikant van de merk- of generieke geneesmiddelen, de grondstofleverancier, de parallelhandel of bij dealende collega’s? Wie het weet mag het zeggen. Feit is wel dat we er op de werkvloer doodmoe van worden. Elke dag hetzelfde liedje. Dan doen we een doosje van dit en een doosje van dat. En vervolgens moet de patiënt daar maar begrip voor opbrengen. Wie gaat dit oplossen? De politiek in ieder geval niet tenzij ze het preferentiebeleid overboord gaan gooien. Daar ligt volgens mij een van de hoofdoorzaken. Jaja, oude koeien, maar jongens toch we laten ook maar weer alles gebeuren. Zag laatst weer een overzicht van 1 generieke leverancier: 75 presentaties niet leverbaar. 
Waar zijn de resultaten van Het Roer Moet Om? De KNMP is vooralsnog tevreden over de eerste uitkomsten. Ik zie vooral mitsen en maren. Heel veel stroperigheid en Poolse landdagen. Het wordt een verloren jaar. Eindeloos geneuzel en getreuzel. Wat ik echt denk zeg ik maar niet voordat er weer ergens mensen heul erg boos worden. Zelfcensuur heet dat.

VGZ gaat de inco 2017 ook aanbesteden. Nog meer boze klanten aan de balie, nog meer voor 3 maanden tegelijkertijd over de deurmat schuiven, nog vaker een duurder product dan cliënt gewend was, nog vaker een ander product dan de cliënt voorheen gebruikte. En dan wordt het ook nog goedkoper? Mag ik eens cijfers zien? HRMO? Hoebedoellu? Kappen met die waanzin. Ondertussen gaat de minister in overweging nemen om de paracetamol 1000, de vitamine D3 en de calcium/D3 uit de vergoeding te gooien. Dat is dan weer kassa voor de chronisch zieken en de ouderen. Een breukje meer of minder maakt immers ook niet uit. Dan mogen de bisfosfonaten er ook uit want die werken toch niet zonder kalk. Als de geneesmiddelkosten maar dalen. Het ziekenhuis is simpelweg een ander potje en de gemeentes zijn vervolgens verantwoordelijk voor de huishoudelijke hulp en de patiënt moet zich verder maar zien te redden met een mantelzorger.

Mag ik nog even zeuren over collega’s die moeilijk doen? Bel je fatsoenshalve dat je enkele weken een baxtercliënt gaat overnemen omdat die bij familie in ons dorp verblijft krijg je aan de andere kant te horen dat ze die rol niet zo maar kunnen stopzetten. Dat moet een arts doen. Dan vraag ik mij af hoe het gaat bij ziekenhuisopnames. Daar zakt mijn broek echt van af. Neem dan een collega uit het zuiden des lands die vooraf alles keurig doorbelde en faxte. Voor het geval het LSP niet werkte. Het kan dus wel! En ga nou niet zeiken dat die fax eruit moet. Dat is de bekende vinger in de dijk. Er is nog 1 regio ergens in de biblebelt die pertinent apotheken van buiten de toegang weigert tot het LSP. Hoezo medicatieveiligheid?

Bent u trouwens transparant of nog erg gevoelig voor spiegeltjes en kraaltjes. Waar zijn de tijden dat werkelijk niets te gek was. De allerallereerste fax, jaja daar is ie weer, die ik hier in de apotheek kreeg viel daar ook onder. Dat waren nog eens tijden, haha. Weet je dat er nu dagen wordt vergaderd over doppen van flesjes water en over pennen? Flesjes water tijdens een congresje of nascholing kunnen als gift worden gezien, zeker als je er eentje meeneemt. Nu draait men de doppen eraf en mag je lurken aan een mogelijk gecontamineerd flesje. Pennetjes krijg je ook niet meer. Hooguit in bruikleen als je op een nascholing komt en je hebt er geen meegenomen. U bent gewaarschuwd! Het register is watching you.

Als u de kranten heeft bijgehouden weet u inmiddels dat 10% van onze klanten hiero in een miljonairshuishouden woont. Wij kijken niet op een Tesla meer of minder, die zijn hier nu in de mode. Big deal. Het dorpsdiner is net achter de kiezen, vele huizen zitten beter in de hypotheek dan in de verf, het aantal echtscheidingen is niet bepaald laag, de hoeveelheid huiselijk geweld is hoog, eenzaamheid neemt steeds meer toe. Geld maakt niet perse gelukkiger, maar dat wist u al.
Onlangs at ik in een Libanees restaurant. De eigenaren zijn vanwege de oorlog Libanon ontvlucht naar Syrië. Daar een nieuw bestaan opgebouwd en 3 jaar geleden nadat hun restaurant was gebombardeerd Syrië verlaten via de Balkanroute. De kinderen hebben nu VWO - examen gedaan en ze zijn in Nederland voor de 3e keer opnieuw begonnen. Da’s toch andere koek waarbij ons dagelijkse geneuzel echt in het niet valt.

Hold on tight: ELO

Carlo Schneider,
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl