Hebbuh hebbuh

De niet leverbare medicatie begint langzamerhand een grote mate van irritatie op te leveren. Bij het apotheekteam, de cliënt, de voorschrijver.

Terwijl ik een begin had gemaakt met deze column is het onderwerp opeens in de media. De KNMP is weer eens achter een huisarts aangelopen. Zelf initiatief nemen, ho maar. We zijn meer dan 1 jaar verder met de overlegclub zonder enig zichtbaar resultaat. De lijst met niet leverbare medicatie is ellenlang, preferent en niet preferent. En wat je binnen krijgt is ook nog eens vaak ouwe meuk, belachelijk korte houdbaarheidstermijn. Inmiddels heb ik er hier een sport van gemaakt om te hamsteren. Lekker asociaal ja. Kan me echt niks schelen dat anderen dan achter het net vissen en het probleem daardoor juist groter wordt. Gewoon scherp zijn bij de inkoop en zodra ook maar ergens een probleem zichtbaar wordt direct toeslaan en voor meerdere maanden op de plank leggen. Dat is soms uitstel van executie, edoch meestal gaat het dan net goed. Het is begonnen met de Thyrax en meer recentelijk lekker bezig geweest met de levothyroxine, diverse pammetjes, de naproxen en ook de valsartan......en nu de anticonceptiepil. We hebben nog niet zonder gezeten. Het spul kost geen ene mallemoer en de rente is toch nul. Zo houden we het hier redelijk overzichtelijk en dus rustig. De klanten waarderen het ook : ja, vrienden van ons kunnen inderdaad niks meer krijgen bij hun apotheek. Zelfs van 100 km verderop weet men ons te vinden, ook al zijn ze al geruime tijd verhuisd. Heeft allemaal niks meer met zorg te maken, of eigenlijk toch wel? Ze lullen een eind weg in Den Haag maar er wordt echt helemaal niets aan gedaan.

Hoe staat het trouwens met de voortgang van de schrapsessies. Ook daar blijft het nu al maanden angstvallig stil. Wij bemerken in ons AIS nog helemaal geen verbetering en hoe zit het met de HKZ, de opiumwet, het preferentiebeleid en al die andere zaken. We weten het, bureauladen zij diep. Heel diep. In de apotheek weten we alles over bureaucratie maar het kan nog veel ergerder. (ja dat is geen Nederlands).

De trouwe lezer weet dat ik mei heb getracht een autoverzekering voor mijn ouders op leeftijd over te sluiten. We zijn nu 3 maanden verder, 10 mails en 10 telefoontjes. Ken het niet vinden, snap het ook niet waarom er niets mee is gebeurd, heeft u wel het goede email-adres gebruikt, ken het echt niet vinden. Centraal Beheer, even Apeldoorn bellen. Inderdaad, het is daar een grote administratieve kolerebende. En dan moet je ook nog netjes blijven aan de telefoon. Nou echt niet.
De NS kan er ook wat van hoor. Abonnementen kun je alleen telefonisch opzeggen. Dan sta je dus 29 minuten in de wacht om vervolgens te horen dat je niet namens een ander iets kunt opzeggen omwille van privacy. Dat moet dan via de chat. Alleen reageren ze daar niet. Na 3 pogingen en 20 minuten wachten wordt er iemand wakker. Gek he, via de chat kan alles, kun je je gewoon als iemand anders voordoen en wordt het geregeld. En via de telefoon ken het niet….
Werkt het met de AVG net zo bij een schriftelijk verzoek? Wij vragen ons ondertussen af of u al uw cliënten eerst gaat bellen als een ander iets voor hen komt halen. Waar moet dat heen? Ik krijg nu ook al de lege baxterzakjes van de instellingen retour want die mogen niet bij het huishoudelijk afval. We pleuren de handel bij het chemisch afval. Wordt tenminste gratis opgehaald. Straks komt het nog zo ver dat we alle doosjes van iedereen moeten gaan innemen. De apotheek wordt inderdaad langzamerhand een complete dumpstore. In alle opzichten.

U merkt het al, in de apotheek was bar weinig te beleven. Een boze klant over de valsartan, een boze over de rosuvastatine, wat benzo hamsteraars, een danbare klant met een bos bloemen, dankbare klanten voor de individuele geprekken (u luistert tenminste). Ondertussen worden we elke dag wel gebeld door energie- of telefoonleveranciers of Joost-mag-weten welke aanbieder van wat dan ook. Geen belangstelling, prettige dag verder en subiet de hoorn erop flikkeren. Dan hoop je dat ze nooit meer bellen. Forget it. Bel-me-niet werkt ook niet. Het apotheekleven kabbelt verder deze zomer. Het wordt tijd voor mijn echte zomervakantie. Kan ik wat zaakjes overdenken.

Zal het er ooit van komen? Alan Parson; Old&Wise

Carlo Schneider,
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl