Ballen in me buik

Na de keurmerkengekte hebben we nu de specialisatiegekte in apothekersland. Kunnen we ophouden met dat eindeloze geldverslindende gebabbel en gewoon aan het werk gaan?

Heremetijd zeg. In 1984 behaalde ik mijn propedeuse. Ken je dat nog of ben je Bachelor. Hoofdletter, kleine letter. Whatsoever. Vraag het aan een willekeurige Nederlander op straat en ze denken dat je het over een of ander vrijgezellenprogramma op een commerciële TV-zender hebt. Of wa dachie wat van MSc. Nieuwe afkorting van Multiple Sclerose wellicht. Ben gewoon drs.. Net als honderdduizenden anderen in ons landje. En blijkbaar openbaar apotheker specialist. Allemaal nikzeggende titels. Dan heb je nog van die pipo’s met belachelijke dikdoenerij. Even een initiaaltje of 1 danwel 2 tussen je voornaam en de achternaam proppen met daaronder een engelstalige functie waarvan Joost mag weten wat die inhoudt. OMG.

Ben gewoon apotheker en op mijn 24e nog voor het afstuderen begonnen als beherend. Ja, dat waren nog eens tijden. Gewoon je ding doen. Nu moet je eerst een registratiefase doorlopen met een halve herhaling van je opleiding die deels echt nergens toe dient. Als ik soms zie wat er aan opdrachten voorbijkomen dan denk ik wel eens dat die door een bureau-apotheker bedacht moeten zijn. Wetenschappelijk onderbouwde bezigheidstherapie. Meer dan eens verzonnen door mensen die niet geschikt zijn gebleken voor de openbare farmacie, geen idee hebben wat op de werkvloer gebeurt en vervolgens opdrachten gaan bedenken.

Geschikt of ongeschikt. Net als het leger. Je hebt het in je of je hebt niet. Natuurlijk zijn er apothekers die er ergens tussenin zitten maar laten we gewoon allround blijven svp. Je ken een opleiding volgen tot leefstijl-apotheker en nog beterder kaderapotheker. Bij de huisartsen zie je precies hetzelfde. Is dat een beter soort ofzo? Houdt toch op met die onzin. Het lijkt wel een soort van profileringsdrang. Wat maakt het voor een patiënt uit dat jij een of andere subtitel hebt. Je woont in dorp of stad X en je gaat naar de arts of apotheek die het meest handig gelegen is. En als je het daar niet bevalt zoek je een ander. Je denkt toch niet dat een nuchtere Hollander op zoek gaat naar een apotheker die hem ff gaat vertellen dat ie beter op zijn gezondheid moet letten, gezonder moet eten en meer moet bewegen. Een andere hype is of wordt de apotheekcoach. Ofwel tot achter de voordeur, tot het spul in de mond gaat, de patient "begeleiden" over hoe en wat. Mag de geneesmiddelgebruiker ook nog een mening hebben?

Tsja en dan die kaderapothekers. Hokjes, hokjes, hokjes. Maak er maar vergadertijgers van. Ze krijgen alle competenties mee langs drie leerlijnen. Quoi? Doe ff normaal zeg. Je kunt het allemaal nog zo mooi en wetenschappelijk onderbouwen maar uiteindelijk gaat het maar om 1 ding: als apotheker of arts gewoon op gedegen wijze je vak als totaliteit kunnen uitoefenen.
Eerst maar eens beginnen dat zorgverleners van welke pluimage dan ook hun vak niet de rug toekeren. Waarom? Omdat de hele zorgwereld knettergek wordt van de papieren rimram, het oeverloze vergadergeleuter en iedere schijt die verantwoord moet worden. Ontregeldezorg is compleet in de vergetelheid geraakt. Zorgverleners worden overspannen van alle protocollen, keurmerken waar achteraan gejaagd moet worden. Niet alleen de HKZ maar ook of je dementievriendelijk bent, rolstoel/kinderwagen vriendelijk enz. Hoeveel stickers heb je al op je voordeur geplakt? Wegwezen met al die onzin. Waar is de mensch gebleven, lees de patiënt? Een dokter is een dokter, een apotheker is een apotheker. Dat is zo en blijft zo. Alle toeters en bellen, uithangborden voegen niks toe. Echt niet. Het gaat om de mens-mens relatie, de warme handjes en nergens anders over. Back to basic.

Laten we gewoon allemaal de zorg geven die een patiënt nodig heeft. Niet zoals een 82-jarige tante van mij begin oktober overkwam. Een revalidatiekliniek kon haar niet opnemen omdat de organisatie het financieel plafond bij Zilveren Kruis bereikt had. Flikker op zeg, begin oktober al. U zoekt het maar uit mevrouw.

Ondertussen staan diverse media vol van verspilling van hulpmiddelen. Als je de kranten en andere gremia mag geloven heeft het beleid van Zilveren Kruis geleid tot een enorme spillage. Voortschrijdend inzicht is er blijkbaar niet. Geeft mij 1 goede reden waarom ik de recepten voor hulpmiddelen zou moeten doorsluizen. Kappen met die nonsens. Kom het recept maar ophalen zie maar hoe je de spullen in huis krijgt. Je werkt als apotheek bovendien ook mee aan verkwisting in plaats van duurzaam beleid te voeren!
We slikken het niet langer! Wie merkt daar wat van? De patiënt in ieder geval niet want dat is zo zielug. Wie wordt wanneer wakker? In de ziekenhuizen wordt wel actie gevoerd!

Wij kregen ondertussen weer 10 worsten, een fles rosé, een bos bloemen, een doos Merci en een doos “gewone” bonbons. Handjes, luisterend oor, aandacht.

New balls please: Koot & Bie: Ballen in me buik

Carlo Schneider
info@apotheekkennisbank.nl
Laren Nh