Heeft u de IGZ/KNMP invuloefening om “onze” kwaliteit aantoonbaar te maken al achter de rug? Hoezo kan ik als apotheker worden afgerekend op mijn daden, door verzekeraar of door de IGZ, als ik voor het eindresultaat sterk afhankelijk ben van anderen. Het wordt de hoogste tijd dat de KNMP zich sterk maakt voor de mogelijkheid effectief mijn resultaat te kunnen beïnvloeden. Wanneer komt er net als in andere landen eindelijk een (beperkte) voorschrijfbevoegdheid voor apothekers?

Farmacotherapiebeleid
Het is leuk te weten hoe vaak ik een PPI aflever bij een NSAID of hoeveel patiënten chronisch een kortwerkende luchtwegverwijder gebruiken. Net als de rest van de farmacotherapie-indicatoren zeg dit heel veel over de voorschrijver, zegt het iets over ketenzorg maar zegt het (te) weinig over mijn functioneren als apotheker. Je kunt de voorschrijvers ergens op wijzen maar dwingend ingrijpen is onmogelijk. Als ik als zorgprofessional financieel en zorginhoudelijk hierop wordt afgerekend geef mij dan ook de autonomie om zelf in te grijpen. En dan heb ik het nog niet gehad over de contra-indicatie registratie als vastgelegd in de matrix. Ook hier hetzelfde beeld: alles bepalend door de voorschrijver. Vele percentages kunnen per apotheek bovendien nogal afwijken al naar gelang de demografische samenstelling. Benchmarken zoals verzekeraars doen kan alleen bij vergelijkbare populaties. Het is toch opvallend te noemen dat bij parameters waar apotheken zelf dominerend zijn zoals interactie-afhandeling en intoleranties de gemiddelde score hoog is. Daar waar het eindresultaat vooral afhankelijk is van anderen is dit zeker niet het geval. Waarom blijven wij meewerken aan deze invuloefeningen? Waarom mogen verzekeraars ons afrekenen op indicatoren die bepaald worden door anderen of zelfs niet eens meer zijn opgenomen?

Therapietrouw is er dus uitgehaald. Inderdaad stuurbaar middels voorlichting maar ik ben niet verantwoordelijk voor de thuissituatie. We kunnen de index opleuken door een herhaalmodule te starten. Op de automatische piloot elke 3 maanden chronische medicatie leveren zorgt dat de therapietrouwindex stijgt, net als de omzet en de hoeveelheid retourgeneesmiddelen. Echt helemaal geweldig en betrouwbaar. Dan ben ik zorginhoudelijk voor Achmea héél goed bezig. Kunnen we net zo goed van onze patiënten foie-gras-eendjes maken. Elke ochtend langskomen, mondje open, trechter erop en volstoppen. Is dat wat ze bedoelen met therapietrouw en betere zorg? Waar is de eigen slikverantwoordelijkheid? De eendjes worden er in ieder geval niet gezonder op, de mens wel?

Zo zijn er nog vele discutabele meetwaarden. De mate van inhalatie-instructies zegt niks over de manier waarop, echt niet elke buikpijnklacht op nitrofurantoine meld je bij het LAREB. En zo kunnen we nog even doorgaan met de indicatoren inzake afleveren van geneesmiddelen of interne foutenregistratie. Wat zeggen die nu? Helemaal niks. Onderrapportage of datamassage? U weet vast nog hoe moeilijk goede duplo’s bij een titratie waren.

De complete beroepsgroep, met de KNMP voorop, is helaas een speelbal die van links naar rechts over het zorgveld wordt gemept. Lees Farce Majeur: het is uit het leven gegrepen!

Carlo Schneider
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl