Eind van de maand is het weer zo ver. De 4e dinsdag van september. Zegt u dat niks? Echt niet? Vooruit dan: de dag van de apothekersassistente. Net als al die andere zelfbenoemde dagen of toch net even anders? In het begin dacht ik ook tjonge wat een gedoe. Maar geachte collegae, loopt u net zo hard als uw personeelsleden en bent u er ook van openings- tot sluitingstijd net als de dames die 9 uur per dag rondrennen. Of begint u wel eens wat later?
En wat doet u eigenlijk op die 4e dinsdag? Haalt u dan zelf dat gebak of roept u oh ja en haal maar wat geld uit de kassa en laat u de dames naar de bakker gaan? Wellicht doet u iets anders maar hopelijk laat u deze dag niet aan uw naaste medewerkers voorbij gaan.

Personeelsbeleid is niet altijd het gemakkelijkste in de apotheek. Er is altijd wel wat. Of er is er een ziek, of zwanger of wil vrij of dit of dat. Heeft u er wel eens over nagedacht als zij er opeens niet meer zijn? Onlangs kreeg een van de dames alhier te horen van een patiënt in de categorie bekende Nederlander (ik stond in de buurt): weet je baas eigenlijk hoe geweldig je bent?
En hoe vaak is er nu werkelijk wat? Vorige maand is er voor het eerst sinds 4 jaar iemand ziek gemeld, de laatste zwangerschap is al meer dan 15 jaar geleden. Hier zitten we meer in de bijzondere gelegenheden. Nu voor het 3e jaar op rij een assistente die 25 jaar bij ons werkzaam is. Het zegt iets over hen, over mij en over ons. En denk niet dat altijd alles pais en vree is. Zeker niet als de baas weer eens te veel aan zijn kop heeft. Wel kook ik voor mijn clubje voorafgaand aan onze werkbesprekingen. Het chagrijn moet ergens een beetje gecompenseerd worden.

Hoe zit het trouwens met de verdere collegiale contacten? Spreekt u uw buurman wel eens? Leent u daar wel eens wat of is de relatie behoorlijk verstoord? Wij hadden hier ooit 2 keer per jaar een departementsdiner. Die werden altijd aardig bezocht en waren goed voor de intercollegiale/sociale contacten. Ook waren er departementale nascholingen voor apothekers of regionale productbesprekingen. Is allemaal ter ziele, te weinig samenwerking. Best jammer.

Dan is er nu de Vereniging Zelfstandige Apothekers; voor de CAO-besprekingen. Zeggen ze. Is er niet meer aan de hand, woedt er geen interne machtsstrijd??? We hebben al ASKA, Kring cs., Napco, NZA, VJA en nu de VZA. Lijkt wel een Poolse landdag. Ik heb nog ideeën voor een clubje van vrouwelijke apothekers (interessant machtsblok) of refo's of katholieken etc.. Dit kan toch niet zonder negatieve gevolgen blijven.
Langzamerhand bekruipt me toch al het gevoel van muiterij en dat er andere machtsstromen op gang komen. De KNMP was de partij die aan tafel zat en namens ons sprak. Door externe factoren worden we uit elkaar gedreven. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat er zekere apothekersgroeperingen zijn die zich steeds nadrukkelijker manifesteren. De aanhang aldaar denkt onvoldoende mee en doet zijn ding in goed vertrouwen. Het zou wenselijk zijn als men zich eens gaat realiseren wat er links en rechts allemaal geregeld of geïnitieerd wordt.
Geachte collega apotheker: let op uw saeck. Anderen trekken nu al aan de touwtjes zonder dat u het in de gaten heeft.

Het WK-voetbal is achter de rug. We stonden als één man (of vrouw zo je wilt) achter ons landje. Laten we Marco & Guus als voorbeeld nemen:
Schouder aan schouder hetzelfde doel. Uit hetzelfde hart met hetzelfde gevoel. En wat er gebeurt alles kunnen we aan. Zolang we maar schouder aan schouder staan.

Carlo Schneider
Laren Nh

reageren? info@apotheekkennisbank.nl