Alles draait om geld. Praat ik met een collega gaat het binnen de kortste keren over geld. Met een verzekeraar is het niet anders. Met kinderen gaat het over zakgeld. Money rules. Maar alles kan een mens toch gelukkig maken zoals een van mijn klanten ooit bezong? Ik wil eens schrijven over farmaceutische zorg of de liefde voor mijn mooie vak. Als welpje moest ik iedere dag een goede daad verrichten en deed ik heitje voor een karweitje. Soms bekruipt me nu alleen dat laatste. Oeps, gaat het weer over geld. Jong geleerd, oud gedaan...

Lief Dagboek. Vannacht heb ik slecht geslapen. Eens in de 2-3 weken heb ik dat. Weer liggen malen over van alles en nog wat. Grote dingen en kleine dingen. De fusie en de nieuwbouw van de apotheek, de gezondheid van mijn vader, mijn 11-jaar oude autootje dat ik in Frankrijk moest achterlaten met alle gedoe erbij en nog veel meer. Ik wil niet slecht slapen maar dromen, dromen over goede zorg die ik heb verricht.

Het gevoel van vlinders in je buik wil ik terug. Toen ik jong en enthousiast van de universiteit kwam. De hemel bestormen, er vol in vliegen en de farmaceutische zorg eens even op de kaart gaan zetten. Het lijkt wel of ik een ouwe zeurkous aan het worden ben. Misschien ben ik dat al wel langer hoor. Ieder jaar krijg ik van mijn assistentes een gedicht met Sinterklaas. Enkele jaren geleden ging het al over de Moppersmurf en heb ik zelfs een halve voetbal gekregen met 2 hele grote oren eraan die ik op moest zetten. Niet echt om trots op te zijn, maar wel leuk.

Eens in de zoveel tijd heb ik een apotheker-stagair. Daar heb ik altijd geluk mee gehad. Weer eens wat frisse wind want we roesten hier ook vast in de geijkte patronen. Altijd hebben we er wel een idee of een aanpassing van onze manier van werken hieraan overgehouden. Logistieke processen van “nakijkers” en “afhalers” zijn aangepast. We deden grotere en kleinere zorgprojecten, van polyfarmacie tot 2e uitgifte implementatie. Soms zijn ze wat naïef die studenten. Alsof alles alleen om zorgprojecten draait. Er moet echter ook gewoon “productie” gedraaid worden. De cliënt voorzien van de juiste medicatie en informatie, en ze zo snel mogelijk maar toch keurig efficiënt de deur uit werken.

Lief Dagboek. Mijn droom voor de farmacie is dat ik de ruimte krijg om alle eerste uitgiftes die er toe doen in een spreekkamer af te handelen. In alle rust, zonder telefoon, zonder dat iemand weer aan mijn jasje loopt te trekken. De meeste van mijn assistentes willen ook wel . Maar dan loopt de wachttijd voor de andere klanten op. En ook de tijd kunnen nemen voor polyfarmacie. Er is op dit moment eigenlijk weinig of geen financiële ruimte om dat op te vangen. En zo kom ik via de zorg toch weer bij dat vermaledijde geld uit.

De nieuwe ideeën van de NZa liggen er, de KNMP maakt er melding van. En vervolgens bleef het oorverdovend stil. Welke collega gaat er een tarief declareren bij een cliënt als die zich daarvoor niet kan verzekeren. Of nog beter: welke cliënt gaat daarvoor betalen? Zo zitten wij toch niet elkaar. De KNMP wil de apotheker internationaal op de kaart te gaan zetten. Dat is ambitieus en daar houd ik wel van. Maar als het ze in Nederland nog niet eens is gelukt? Volgend jaar FIP congres alhier, dat zal er wel mee te maken hebben. Misschien nog dat ideetje uit IJsland overnemen? Sigaretten alleen nog op doktersrecept en te verkrijgen via de apotheek. Heerlijk. Een ladenkast met sigaretten erbij. Preferentiebeleid voor sigaretten, cannot wait.

Lief dagboek, in Frankrijk droomde ik: Quand le soleil Dit bonjour aux montagnes Et que la nuit rencontre le jour Je suis seul avec mes rêves (Lucille Star)

Carlo Schneider, Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl