Het was weer een bijzonder enerverend decembermaandje. De hamsterweken en de Dwaze Dagen zijn er niks bij. De krant van wakker Nederland zorgde voor een run op de apotheek. Nu zijn we wel wat gewend maar een beetje foute voorlichting over maagzuurremmers en wat overheidsmaatregelen waren goed voor een stormloop. Leuk voor een omzetpiek maar de klant zal geen pil extra gaan innemen. Dat wordt dus een rustig begin van 2012.

Zelf hebben we hier bolle hamsterwangen gekregen van alle banketstaven/letters, kerstbroden, bonbons, chocoladerepen, Merci-tjes, wijn, mandarijnen, appelflappen en weet ik wat hier allemaal naar binnen kwam. Tjongejonge. Daar was niet tegenop te snoepen. De klanten waarderen ons werk in ieder geval wel in tegenstelling tot de verzekeraars.

Ik durf het bijna niet te bekennen maar heb alle contracten bij het kruisje getekend. Okay, met ondersteuning van een zorgmakelaar. Maarrr, zo je wilt, geen ruggengraat inderdaad. Misschien zijn we wel de bedrijfspoedels van de zorg geworden. Zo braaf, en tegen iedereen ja en amen knikken. Maar welke collega heeft dat wel gedaan bij een grote verzekeraar. Het blijft slappe hap. Onze voorzitter mag best eens met een vuist op tafel slaan en een voorbeeld nemen aan de huisartsen. Die gooien gewoon de deur dicht en dat notabene vlak voor kerst. Niet dat het vooralsnog wat heeft uitgehaald maar ze doen tenminste iets. Ze mogen zelfs niet eens verplicht worden gesteld deel te nemen aan het EPD. Blijkbaar mag je in ons landje met 2 maten meten. Zij niet, wij wel. Ach misschien schattten ze het nut van ons dossier dan toch nog hoger in dan de toegevoegde waarde van de voorschrijvers.

Heb nog eens gekeken of ik voor 3 sterren in aanmerking kwam bij Achmea of extra inkomsten bij Menzis maar helaas. We hebben te veel migraineklanten met te veel triptanen, en sneuvelen op een half procentje. Het Gooi indeed, je zou er bijna koppijn van krijgen en de neurologen komen pas in actie bij meer dan 144 pillen per jaar. Bij Menzis vielen ze over de openingstijden. Ik ben op zaterdag dicht. Mag niet. De dienstapotheek is 1 km(!) verderop. Is geen argument zeggen ze bij Menzis. Hun verzekerden willen het. Mag ik ff lachen. Heb het even doorgerekend, open op zaterdag kost meer dan het oplevert. Zucht, steun, kreun.

Weet u nog dat ik zwanger was? Inmiddels is de prestatiebekostiging geboren. Te vroeg, dat wel. Het arme wicht. We bezwijken bijna onder de prestatiedruk, edoch de honorering is er niet. Maar dat was al voorspeld. Wat is er nou werkelijk aan prestatiebeloning gecontracteerd? Meestal niets en hooguit een ietsiepietsie. Soms een instructie voor een hulpmiddel, liefst 3 euri voor een huisbezoek (van een half uur) of 6 euro voor een niet afgeleverd geneesmiddel. Dan moet je wel eerst overleggen met de arts of patiënt. Je zou bijna de neiging te krijgen om alles gewoon per ongeluk terug in de kast te leggen. Wachten of er iemand piept. Jaja, is een economisch delict. Weet ik ook wel. De FIOD moet je niet op je dak willen hebben.

De volgende ronde gaan de verzekeraars je echt budgetteren: een maximaal aantal prestaties, een minimum voordat je iets krijgt of gewoon een echt budget. Dat rekent wel zo makkelijk. En als je budget op is zeg je gewoon: inhalatie instructies bij Menzis kunnen we niet meer doen na 26 november, ofzo. Ach jongens, waar zijn we mee bezig. Je word toch verneukt waar je bij staat en je laat het gewoon gebeuren. Gaat u nu lekker 1 cent prestaties registreren? Die gaan gewoon volgend jaar van je verstrekkingentarief af en zie maar dat je het terugverdiend. Mafkezen zijn we.
Kijk eens naar de vrije prijzen. Pardon? Ook hier gewoon “vrijwillige” afroming dus. Als je tekent bij het kruisje is er niks vrij. Bijbetalen mag niet. Ja leuk voor de niet gecontracteerde zorg zoals handverkoop- en reizigersadviezen. Hebt u het prijslijstje al opgehangen in een vergulde lijst met een rouwband?
De cliënten zijn nu alweer aardig opgewonden geraakt door een nieuw rondje preferentieporno. Jaaaah, daar is ie weer. Kickuh!

Een beetje pijn voor de patiënten en de bedrijfspoedel is best lekker. Ian Dury voelde dat al lang geleden:
hit me, hit me, hit me with your rhythm stick. Hit me slowly, hit me quick.

Carlo Schneider,
Laren Nh
info@apotheekkennisbank.nl